Rys historyczny powstania komunikacji zbiorowej w Stargardzie Szczecińskim

W 1961 roku miasto Stargard Szczeciński liczyło 34 tys. mieszkańców. W tym czasie powstawały nowe zakłady pracy i szkoły. Konieczność zorganizowania komunikacji miejskiej była wynikiem dynamicznego rozwoju miasta. Na mocy Uchwały Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Stargardzie Szczecińskim Nr III/10/61 z dnia 29 maja 1961 roku w sprawie uruchomienia miejskiej komunikacji autobusowej od dnia 01 lipca 1961 roku, w strukturze organizacyjnej Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej powołano kolejny zakład o nazwie Miejski Zakład Komunikacji. Zakład wyposażono w 6 autobusów marki SAN. Obsługę autobusów, oprócz kierowców stanowili konduktorzy. W pierwszym etapie uruchomiono trzy linie autobusowe, oznaczone cyframi: 1, 2, i 3. Trasy linii ustalono w następującym porządku:

  • linia nr "1" - POM ul. Gdańska do ul. Moniuszki, a w okresie letnim do Jeziora Miedwie w Morzyczynie,
  • linia nr "2" - Pl. Majdanek do Kluczewo, Lotnisko,
  • linia nr "3"- Os. Kossaka do miejscowości Święte; oraz Os. Kossaka do ul. Jesionowa.

Jesienią roku 1961 w okresie kampanii cukrowniczej uruchomiono linię dodatkową na trasie od ulicy Szczecińskiej do Cukrowni w Kluczewie. Po zakończeniu kampanii cukrowniczej, w 1962 roku, uruchomiono stałe połączenie miejscowości Klępino ze Stargardem.

W 1963 roku stałe połączenie autobusowe ze Stargardem miały już miejscowości Strzyżno, Witkowo i Skalin. Oprócz przewozów pasażerskich autobusami zakład świadczył również usługi przewozowe taksówkami osobowymi i bagażowymi. Były to samochody marki "Warszawa" M-20, w ilości 10 sztuk, "Warszawa" pikap, oraz "Żuk", razem 16 pojazdów. Siedzibą zakładu od roku 1964 była zabudowa zagrodowa przy ul. Łabędzia 22, gdzie budynki gospodarcze adaptowano na pomieszczenia biurowe oraz warsztaty naprawcze, w których oprócz autobusów i taksówek obsługiwano i naprawiano również pojazdy Zakładu Oczyszczania Miasta.

Od 1976 roku losy komunikacji miejskiej w Stargardzie związane są z Wojewódzkim Przedsiębiorstwem Komunikacji Miejskiej w Szczecinie. W tym okresie polityka państwa ukierunkowana była na tworzenie dużych - jednobranżowych przedsiębiorstw specjalistycznych. W dziedzinie transportu działanie to miało na celu pełniejsze zaspokojenie potrzeb ludności w zakresie transportu zbiorowego. Od tego czasu komunikacja miejska w Stargardzie funkcjonowała pod nową nazwą Oddziału Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej w Szczecinie.

W trzecim roku funkcjonowania w strukturach WPKM w Szczecinie tj. w roku 1978 wycofano z eksploatacji wszystkie autobusy SAN, a w ich miejsce wprowadzono nowoczesne w tym czasie Autosany. Do roku 1982, był to jedyny typ taboru autobusowego eksploatowany w komunikacji miejskiej w Stargardzie. W roku 1983 wprowadzono na linie komunikacyjne autobusy Jelcz PR-110, a w 1985 r. również Jelcze M-11.

W latach osiemdziesiątych szybko rozwijało się miasto, a wraz z nim rosły potrzeby przewozowe ludności. W roku 1985 układ komunikacyjny składał się z 18 linii w dni robocze i 14 linii w niedzielę i święta. Natomiast stan taboru autobusowego wynosił 42-44 szt. Od 1988 roku tabor autobusowy stanowiły tylko Jelcze PR-110 M i M-11. W strukturze organizacyjnej WPKM w Szczecinie komunikacja miejska w Stargardzie funkcjonowała do 30 kwietnia 1991 roku. Wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 08 maja 1990 roku o samorządzie terytorialnym , zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie lokalnego transportu zbiorowego stało się ustawowym obowiązkiem Gminy - Miasta Stargardu Szczecińskiego.

Przejęcie przez władze miasta do realizacji zadania z zakresu komunikacji publicznej nie nastąpiło jednak automatycznie z dniem wejścia w życie ustawy samorządowej. Poprzedzone zostało ono procesem podziału Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej w Szczecinie, w wyniku którego utworzone zostało między innymi Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim. Przedsiębiorstwo to rozpoczęło samodzielną działalność z dniem 01 maja 1991 roku. Organem założycielskim tego przedsiębiorstwa pozostawał Wojewoda Szczeciński, który dokonał aktu uwłaszczenia miasta majątkiem przedsiębiorstwa oraz nieruchomością gruntową, na której zlokalizowana była baza przedsiębiorstwa. Pierwsze samodzielne kroki Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim zaczęło stawiać w bardzo trudnych warunkach.

Nie było bowiem przygotowane na realizację wszystkich zadań, a głównie obsługi administracyjnej samodzielnego podmiotu gospodarczego, gdyż nie dysponowało odpowiednim potencjałem kadrowym. Wcześniej zadanie te realizowane były przez służby merytoryczne WPKM-u w Szczecinie.  Nowo powstałe przedsiębiorstwo przyjęło od WPKM w Szczecinie 166 pracowników, w tym 81 kierowców, 48 mechaników, 18 regulatorów ruchu i kontrolerów biletów, 4 dozorców i 15 pracowników administracji. Dyrektorem Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej został powołany przez Wojewodę Jan Gumuła. Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej posiadało 48 autobusów Jelcz PR-110M, M-11.

W lipcu 1991 roku PKM w Stargardzie Szczecińskim otrzymało kolejne 4 nowe autobusy PR-110M, wcześniej zakontraktowane jeszcze przez WPKM w Szczecinie. Baza przy ulicy Łabędzia 22 nie mieściła już takiej ilości autobusów. Rada Miejska w Stargardzie Szczecińskim po uprawomocnieniu się decyzji Wojewody Szczecińskiego Uchwałą Nr XXVII/151/91 z dnia 30 lipca 1991 roku, korzystając z przysługujących jej kompetencji w zakresie wyboru formy organizacyjno - prawnej prowadzenia działalności wykonywanej dotychczas przez przedsiębiorstwa komunalne, postanowiła o przekształceniu tego przedsiębiorstwa w zakład budżetowy o nazwie Miejski Zakład Komunikacji w Stargardzie Szczecińskim, który rozpoczął działalność w nowej strukturze organizacyjno - prawnej od 01 sierpnia 1991 roku. Dzięki wspólnym staraniom z władzami miejskimi w październiku 1991 roku zakład otrzymał nową lokalizację po zlikwidowanym stargardzkim oddziale TRANSBUDU, mieszczącą się przy ul. Składowej 1. Brak dostatecznego wyposażenia zaplecza technicznego i w związku z tym trudności w utrzymaniu sprawności technicznej autobusów, fatalny stan pomieszczeń socjalnych oraz brak wiary części pracowników przejętych z WPKM w szanse istnienia samodzielnego przedsiębiorstwa komunikacyjnego w Stargardzie, nie ułatwiało zorganizowania nowej firmy. Przebudowa pomieszczeń warsztatowych, socjalnych i biurowych w nowej siedzibie firmy , doposażenie zaplecza technicznego, dobór i szkolenie pracowników doprowadziły do tego że zakład z powodzeniem odbudowuje autobusy we własnym zakresie. Zakład zaczyna produkować własnej konstrukcji i pomysłu  wiaty i ławki  przystankowe. Na mocy porozumienia międzygminnego, zawartego w 1991 pomiędzy Gminą - Miastem Stargard Szczeciński i gminami Stargard oraz Kobylanka, a od 1995 roku również z gminą Stara Dąbrowa, MZK realizuje przewozy osób na obszarze zamieszkałym przez ok. 81 tys. ludności w 22 miejscowościach w/w gmin.

W okresie od 1991 do 2000 roku wymieniono ponad 50 % autobusów. Zakupiono 20 autobusów Jelcz, w tym 15 z automatyczną skrzynią biegów, w tym i8 z silnikiem MAN spełniającym normę emisji spalin i hałasu EURO-1. Od 1997 roku MZK rozpoczął przewozy osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Do tego celu służył Volkswagen przekazany miastu przez PERFON. Od 1993 roku wprowadzono do obsługi linii komunikacyjnych autobusy przegubowe, 4 autobusy Ikarus 280, a w 2000 i 2002 roku - po 2 autobusy MAN z częściowo niską podłogą. Rok 2004 był wyjątkowym w zakresie inwestycji w tabor autobusowy. Przez zakup 7 szt. autobusów SCANIA HESS, w tym 1 autobus przegubowy i 6 sztuk 12- metrowych (wszystkie spełniające normę emisji spalin i hałasu EURO - 3), wymieniono 20% całego stanu autobusów na nowy. Białe niskowejściowe SCANIE dobrze wpisały się w krajobraz miasta, podobnie jak zakupione w 2005 roku 2 przegubowe autobusy MAN -NG272. Autobusy MAN chociaż nie nowe, ale w dobrym stanie technicznym i niskowejściowe, zastąpiły mocno wyeksploatowanego 22-letniego IKARUSA 280 i dwa Jelcze PR-110.

Na koniec 2005 roku Miejski Zakład Komunikacji w Stargardzie Szczecińskim posiada 37 autobusów, w tym:

  • 28 - z automatyczną skrzynia biegów,
  • 23 - spełniające normę emisji spalin i hałasu co najmniej EURO-1
  • 6 - autobusy przegubowe (IKARUS-3sztuki,SCANIA -1 sztuka, MAN-2 sztuki)
  • 13 - autobusy niskowejściowe (w tym jeden MAN niskopodłogowy)
  • 21 - wyposażone w tablice elektronicznej informacji pasażerskiej.

W 2006 roku Miejski Zakład Komunikacji zakupił kolejne trzy autobusy niskowejściowe, chociaż jak poprzednie nie nowe ale w bardzo dobrym stanie technicznym. Na koniec roku Miejski Zakład Komunikacji posiada 38 autobusów, które obsługiwały 17 linii dziennych oraz jedną linię nocną. Rok 2006 to ostatni okres eksploatacji autobusów Jelcz Berliet 110M. Ostatni autobus tego typu o numerze bocznym 809 zostaje przekazany do Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie, którego można podziwiać do dziś.

W 2007 roku MZK wprowadził do eksploatacji kolejny pojazd przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych. Zakup tego  pojazdu został sfinansowany z środków pozyskanych z PEFRON-u.

Od dnia 27 maja 2008 roku tabor MZK powiększył się o dwa nowe 12-metrowe autobusy SCANIA CN270UB4x2 OMNICITY. Autobusy są pierwszymi w Stargardzie Szczecińskim wyposażonymi w system cyfrowego monitoringu wizyjnego z możliwością nagrywania dźwięku. W autobusach zamontowany jest rejestrator wizji wyposażony w twardy dysk 2,5" 160 GB pozwalający na 90 godzin ciągłego nagrywania z wszystkich czterech kamer.

W 2009 roku tabor autobusowy MZK powiększa się o dwa fabrycznie nowe autobusy MAN NG313 Lions City. Autobusy bardzo szybko przypadły do gustu mieszkańcom miasta. Podobnie jak SCANIE zakupione w 2008 roku, autobusy te wyposażone są w system monitoringu wizyjnego. W tym samym roku do eksploatacji wchodzi nowy Volkswagen T5 przeznaczony do przewozu osób niepełnosprawnych i tym samym zastępuje w takich przewozach pojazd eksploatowany od 1996 roku.

Na koniec lipca 2011 roku Miejski Zakład Komunikacji w Stargardzie Szczecińskim posiada 36 autobusów, w tym:

  • 7 - autobusy przegubowe (MAN-6sztuki,SCANIA -1 sztuka)
  • 22 - autobusy niskowejściowe
  • 30 - wyposażone w tablice elektronicznej informacji pasażerskiej.

Autobusy obsługują 22 linie dzienne i jedną linię nocną.

Swoją przyszłość Miejski Zakład Komunikacji postrzega w intensywnej realizacji następujących celów:

  • poprawa jakości świadczonych usług dla spełnienia oczekiwań pasażerów
  • obniżanie kosztów funkcjonowania komunikacji miejskiej - ważne dla przewoźnika jak i budżetu miasta.

tworzenie stron www wawrus.pl projekt graficzny www.amill.pl
73-110 Stargard
ul. Składowa 1
tel.: (0 prefix 91) 573 22 13
fax: (0 prefix 91) 573 22 19